Faalangst en perfectionisme zijn vaak geassocieerd met elkaar omdat ze beide betrekking hebben op prestaties en prestatieangst. Perfectionisme wordt vaak beschreven als een persoonlijkheidstrek of een cognitieve stijl waarbij mensen zichzelf onredelijk hoge standaarden stellen en zichzelf kritisch beoordelen wanneer ze die standaarden niet halen.

Mensen die perfectionistisch zijn, kunnen een grotere kans hebben op faalangst omdat ze bang zijn dat ze niet aan hun eigen hoge eisen voldoen en daarom falen. Perfectionistische gedachten en gedrag, zoals het voortdurend perfectioneren van werk, het vermijden van fouten, het niet durven te beginnen met een taak uit angst voor een slechte prestatie, kan leiden tot een grotere kans op faalangst.

Het is belangrijk om te onderscheiden dat niet iedereen die perfectionistisch is, ook faalangst heeft, en andersom. Perfectionisme kan zelfs nuttig zijn in bepaalde situaties, zoals in beroepen waar precisie vereist is, maar als het leidt tot faalangst of het verhindert om normaal te functioneren, dan wordt het een problematisch.

De behandeling van faalangst en perfectionisme kunnen vaak vergelijkbare technieken bevatten, zoals het aanleren van coping vaardigheden, het verminderen van kritische zelfevaluatie, het stellen van realistische doelen, het veranderen van denkpatronen en het aanleren van acceptatie.